Bij haar had ik het idee: zij kan mij nieuwe handvatten geven

Noem het…inspiratie, adem van de geest. Het lied “Inspiratie” was het eerste waar ik aan moest denken toen ik online las dat het UWV een inspiratiedag had gepland in mijn woonplaats Vlissingen. In het artikel stond dat alleen werkgevers uitgenodigd waren. Een feestje voor werkgevers zonder slingers (ook wel bekend als werknemers ?), dat kan natuurlijk niet!

Daarom en omdat ik me al een tijdje gemotiveerd aan het oriënteren ben op de volgende stap in mijn professionele carrière heb ik brutaal de stoute schoenen aangetrokken en contact opgenomen met de organisatie. Binnen no time had ik de uitnodiging binnen, dus dat was alvast een veelbelovend begin van de dag!

Het aangeboden programma zag er veelbelovend uit; de inspiratiemarkt, een plenair deel, doelgerichte workshops van toptrainers en last but not least: daten met potentiële werkgevers.

Tussen het moment van de uitnodiging en dé dag bleef ik doorgaan zoals ik al een tijdje deed: solliciteren op een manier waarvan ik denk dat het werkt. Inmiddels weet ik overigens wel beter!

De inspiratiedag

’s Ochtends fris en fruitig met wat gezonde buikpijn op de fiets gestapt. Wat gaat deze volle dag me brengen? Gelukkig was er gezorgd voor een relaxte omgeving voor alle activiteiten: bioscoop CineCity net achter de Vlissingse boulevard.

Bij de deur werd iedereen welkom geheten door een aantal vriendelijke dames en heren. Wie dacht de dag redelijk anoniem door te kunnen brengen kwam bedrogen uit: iedereen werd voorzien van een naambadge. Omdat ik wel heel benieuwd was naar wat er op de reeds geopende inspiratiemarkt te koop was gelijk daar een rondje gedaan. Erg leuk om daar allerlei UWV-medewerkers te ontmoeten die ik tot dan toe alleen via de digitale snelweg kende. Dat waren niet alleen werkcoaches, maar bijvoorbeeld ook een paar dames van het UWV webinar team.

Kwestie van vertrouwen

Rondje klaar en even tijd over voor een kop thee en ook daar liep ik letterlijk tegen een bekende aan. Oud-collega Marjolein was met hetzelfde doel als ik in de bioscoop: inspiratie opdoen voor onze zoektocht naar een nieuwe baan.

Al snel was het tijd om met het officiële programma te beginnen. Relaxte stoel opgezocht waar iets op lag waarvan ik in eerste instantie dacht: wat moet ik hier nou weer mee op een serieuze dag?

Na de openingsspeeches van dagvoorzitter Betsie Gerrits en UWV-directeur Tof Thissen werd me duidelijk waar het kleurige papier op de stoel voor bedoeld was. Toen kwamen de heren Urgert en Van Deudekom het toneel op. Op een boeiende manier wisten ze alle aanwezigen op een interactieve manier door het programma te loodsen. Met een gezonde dosis humor wisten zij een aantal serieuze onderwerpen aan te snijden. Wat me vooral bij is gebleven, is het kleine aantal mensen dat vertrouwen in de mannen had. Van de 250 aanwezigen waren er maar 15 die op stonden toen er werd gevraagd of iedereen die onvoorwaardelijk € 50,– wilde hebben op wilde staan. Lucky me: ik stond op en heb daarmee letterlijk punten gescoord. Geen € 50,–, maar het kan ook niet de hele dag door feest zijn.

Na dit plenaire deel konden de deelnemers drie kanten op: met Tim over de snelste weg naar je droombaan, met Annelies de wereld van social media induiken of met Claudia a.k.a. Het BELmeisje ervoor zorgen dat je stopt met BEL-emmeren.

Het ochtendprogramma mét verrassing

Mijn interesse ging vooraf vooral uit naar de workshop van Het BELmeisje. Niet dat ik de andere workshops oninteressant vond, maar bij Het BELmeisje had ik echt het idee dat ze mij nieuwe handvatten kon geven. Omdat Claudia me een behoorlijk energieke dame leek, heb ik de keuze gemaakt om haar workshop niet in het ochtendprogramma te doen, maar mijn voorkeur voor de middag aan te geven.

Daarom ben ik ’s ochtends met Tim (en heel veel anderen) de snelweg naar mijn droombaan opgegaan. Uiteraard lag die droombaan niet klaar aan het eind van het uur dat we met z’n allen over snelweg hebben gereden, maar ik heb zeker dingen geleerd waarmee ik de snelweg in een hogere versnelling en met het gas nét iets dieper ingetrapt kan nemen.

Na dit uur gebeurde er iets zo leuks en zo onverwachts. Ik werd op de inspiratiemarkt spontaan aangesproken door een van de complimentenmeisjes. Of ze me een compliment mocht geven. Natuurlijk mocht dat; wie vindt het nou niet leuk om een compliment te krijgen? Om eerlijk te zijn krijg ik ze liever van een of andere hunk, maar er liepen helaas die dag nét geen complimentenjongens rond. Ik had gedacht dat het complimentenmeisje even snel iets op zou schrijven voor me, maar ze ging me rustig van een afstandje observeren terwijl ik met mensen die in de buurt stonden aan het praten was. Het geschreven kaartje dat ik daarna van haar kreeg; echt zo mooi en zo waar wat daar op staat. Dat was een heel mooie start van de middag!

Volgens het complimentenmeisje straalde ik helemaal, dus dat was hét moment om naar de professionele fotograaf te stappen die ‘spreekuur’ hield. Een stralende foto op mijn cv en LinkedIn is namelijk vaak toch het eerste wat een nieuwe werkgever van me ziet.

Time flies when you’re having fun, dus na de foto was het op mijn stoute schoenen een sprintje trekken naar het volgende onderdeel van mijn programma: een netwerkgesprek met een meneer-die-misschien-wel-mijn-droombaan-in-de-aanbieding-heeft. Op dit moment heeft hij geen banen waar ik in pas, maar…het eerste contact is gelegd en ik mag mijn cv aan meneer doorsturen.

Welke werkzoekende krijgt nou zo’n mooie kans op een druilerige donderdagmiddag? Ik dus, erg blij mee!

De workshop van Het BELmeisje

En toen was het alweer tijd voor het onderdeel dat ik het spannendst vond: Het BELmeisje!

Claudia bleek een vriendelijke, doortastende dame te zijn waarbij ik dus wel even op de voorste rij durfde te gaan zitten. Dat was voor mij een goede keuze; zo leken haar tips, tricks en wetenswaardigheden extra binnen te komen. Voor mij als persoon die allergisch is voor koud bellen zal het echt wel wennen worden bijvoorbeeld om spontaan organisaties te bellen en “even” ervoor te zorgen dat ik bij hen achter de voordeur kom. Een van de aanwezigen had meer lef dan ik en heeft Claudia gewoon live naar een bedrijf laten bellen waar ze graag een keer een vakinhoudelijk gesprek mee zou voeren. Dat gesprek liep als een trein, een goede stimulans om zelf ook zo bezig te gaan.

Een zeer wijze les van Claudia was om niet meer te zeggen dat ik werkloos of werkzoekend ben, maar te vermelden dat ik me aan het oriënteren ben op de volgende stap in mijn carrière. Met zo’n laagdrempelige introductie móet het zelfs mij lukken om ergens binnen te komen!

Björn Kuijpers

Na het bijzonder inspirerende uur bij Claudia Het BELmeisje was het tijd voor een onderdeel waar mijn voetbalminnende familie jaloers op was: Björn Kuipers die live kwam spreken over zijn drijfveren: team Kuipers op het voetbalveld, de 200 medewerkers van zijn onderneming en zijn gezin waar hij met liefde over sprak. Het lijkt voor sommigen misschien een luizenbaantje om af en toe ergens een internationale wedstrijd te fluiten. Als je hoort wat hij er voor op moet geven en onder wat voor druk hij, zijn assistenten en de VAR beslissingen moeten nemen, dan kom je daar echt wel op terug en kan je niet anders doen dan diep respect hebben voor de heren.

Naast deze fantastische baan is Björn ook nog ondernemer en verantwoordelijk voor een supermarkt met 200 medewerkers. Ook dat lijkt me een pittige job, maar als je in 2016 ook nog eens Jumbo van het jaar wordt, dan lijkt me dat je behoorlijk goed bezig bent. Ik ben heel benieuwd hoe de familie Kuipers dat allemaal voor elkaar krijgt. Als Oldenzaal iets dichter bij Vlissingen zou liggen én ik Het BELmeisje aan een touwtje had, zou ik het wel weten: dan zou ik graag eens backstage gaan met en bij de beste scheidsrechter van Nederland.

Omdat het zeker drie uur rijden is naar Oldenzaal en mensen met touw vastbinden niet toegestaan is in Nederland, ga ik zelf aan de slag met alle tips en wijze lessen die ik vandaag heb opgedaan.

Dank aan allen die deze UWV Inspiratiedag voor mij tot een succes hebben gemaakt!

***

Dit gastblog is geschreven door: Susanne de Feijter naar aanleiding van de landelijke UWV inspiratiedag in Vlissingen.

Meer weten over Susanne? Ga een LinkedIn relatie met haar aan.

 

Deel verhaal